Ούτε καν ανταγωνιστικός δεν μπορούμε να πούμε ότι ήταν ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με εξαίρεση ένα πεντάλεπτο στο τέταρτο δεκάλεπτο που μας έκανε να πιστέψουμε ότι ίσως και να μπορούσαμε να κερδίσουμε. Οι 95 πόντοι που δεχθήκαμε και η εκ νέου έλλειψη συγκέντρωσης όταν το παιχνίδι πήγε στο -3 φανερώνουν τόσο την προετοιμασία που έγινε για το παιχνίδι όσο και την ψυχοσύνθεση των παικτών του Β.Αγγέλου… που σήμερα παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Θεό ή να αναφερθεί στην διδαχή της ήττας…

Σαν να μην μπήκε ποτέ στο γήπεδο ο ΑΡΗΣ μας που κατάφερε από πολύ νωρίς να βρεθεί πίσω στο σκορ και να κυνηγάει τον αντίπαλο. Είτε έξω από τα 6,75 είτε από κάτω από το καλάθι, είτε μετά από λάθη μας ή επιθετικά ριμπάουντ οι παίκτες του μπάογκ έβρισκαν τον δρόμο προς το καλάθι μας. Ένα σκριν ήταν αρκετό για να γίνει η άμυνα μας άνω κάτω και να βρεθεί το ελεύθερο σουτ ή να πάει η μπάλα κοντά στο καλάθι. Το χειρότερο από όλα ήταν ότι αυτή η εικόνα είχε μια σταθερότητα και διάρκεια με την διαφορά να κυμαίνεται διαρκώς γύρω στους 15 πόντους. Κάπου εκεί όπως συνηθίζει φέτος ο ΑΡΗΣ μας ήρθε το  η  αποδοχή της ήττας  παρέα με την ψυχολογική απελευθέρωση των παικτών μας με αποτέλεσμα να έρθει μια άναρχη αντίδραση που έφερε αποτελέσματα. Αποτελέσματα μέχρι το παιχνίδι να φθάσει από χαμένο να γίνει διεκδικήσιμο και να πρέπει οι παίκτες μας να παίξουν με περισσότερη σκέψη πιο φυσιολογικό μπάσκετ. Το 9-0 σερί του μπαογκ ήταν κάτι το φυσιολογικό μιας και ο φετινός ΑΡΗΣ δεν μπορεί να κάνει ούτε τα βασικά.  Και όταν τα βασικά είναι το ζητούμενο μετά από τόσα παιχνίδια τότε το μόνο που μένει είναι να παραδεχθούν άπαντες στην ομάδα τα λάθη που έχουν γίνει από το καλοκαίρι ως και σήμερα. Δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούμε σε παίκτες μεμονωμένα μιας και το πρόβλημα είναι ξεκάθαρα συνολικό και έχει να κάνει κυρίως με την ομαδική λειτουργία της ομάδος. Χωρίς συνέπεια και συγκέντρωση στην άμυνα, χωρίς πλάνο στην επίθεση. Παρα μόνο τρίποντα της στιγμής ή ανακατωσούρα που μπορεί να οδηγήσει στο καλάθι. Έτσι δεν πας πουθενά…

18 επίσημα παιχνίδια μετά και ο ΑΡΗΣ παρουσιάζει την εικόνα που παρακολουθήσαμε σήμερα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας. Ούτε ίχνος βελτίωσης, ούτε ένα βηματάκι προόδου. Καλή η πίστη ότι την άνοιξη όλα θα είναι καλά… καλές οι φιλοσοφίες ότι οι ήττες μας διδάσκουν… καλή και η ολιγόλεπτη μαχητικότητα των παικτών μας… Με την ουσία που είναι οι νίκες και οι βαθμοί σε αυτό το πρωτάθλημα επιβίωσης τι θα γίνει; Θα ασχοληθούμε ποτέ; Όλα καλα; #synexizoumemazi ?

ΥΓ. Πέρσι φαγώθηκαν να φάνε τον Γιαννάκη γιατί η ομάδα χρειαζόταν το ηλεκτροσοκ. Φέτος το ηλεκτροσοκ περιμένει την άνοιξη που θα είμαστε καλά…